rotstuin

Varens in muurtjes betreft eigenlijk varens in een rotstuin. Bij het huis is een laag muurtje, in de afgelopen twee jaar heb ik daar tussen de stenen wat varentjes geplant. Gewoon, proberen. De biotoop leek wel aardig voor Asplenium trichomanes en zowaar zijn de varentjes goed aangeslagen.

 Verderop, en dan praten we over de bosrand, heb ik een muurtje gemaakt van afgedankte dakpannen in combinatie met diverse keien. Daar heb ik Cheilanthes lanosa tussen geplant. Als experiment staat daar ook een stuk van de Pyrrosia lingua en Pyrrosia polydactyla. En zo waar, deze zomer heb ik er ook een Pellea falcata bijgezet. De plek is 's winters goed droog. Ik hoop dat hierdoor deze vier varens de komende winter zullen overleven.

Bij het huis op een andere plek in een laag muurtje heb ik vorig jaar een flinke pol van Asplenium septentrionale tussen de stenen kunnen krijgen. Ook een klein exemplaar van Asplenium ceterach en Asplenium ruta muraria. Ze staan op het noorden, precies zoals in de vrije natuur ook het geval is.
De laatste is verdwenen, opteert w.s. toch meer een zuidkant.

Een wandeling door het varenbos

De afgelopen weken is er weer heel wat in het varenbos aan onderhoud geweest. Opnieuw moesten er een paar bomen wijken om de licht en waterhuishouding nog beter in balans te brengen.

 Het vele hout dat ik daar van overhield is door het gehele varenbos benut.
Op verschillende plekken heb ik gewoon een aantal stammen op zijn kop in de grond gezet.

Op andere plekken werd het tijd om enkele traptreden te vervangen door sterker en beter hout. Ook  de zijkanten konden hier en daar nog beter worden gemaakt met behulp van de dunnere takken en stammetjes.

En dan ontstaat er vanzelf weer een natuurlijk geheel. Varens die zich steeds beter thuis zullen gaan voelen doordat de vochthuishouding gedurende de zomermaanden w.s. verbeteren zal.

Inktviszwam en ander gespuis

 Inktviszwam (Anthurus archeri)

Het varenbos herbergt inmiddels ook een aantal paddestoelen. Vooral in de herfst zijn er verschillende paddestoelen te zien. Ze groeien op en langs de boomstammetjes en takken die aan weerszijden van de paden liggen. Maar ook nu juni 2011 staan er hier en daar wel wat paddenstoelen. Ik ken ze nog niet goed van naam, dat wordt nog een studie apart. Maar een bijzonder onaangename verrottingsgeur trok mijn aandacht toen ik op een dag in het bos met wat werkzaamheden bezig was. Aanvankelijk dacht ik aan een dooie muis, vogel of bedenk maar wat. Heb je onderweg wel eens achter een vrachtauto met inhoud van een slachthuis voor destructie. Zoiets...kadaverlucht.

Ik op zoek, nergens wat te vinden, soms was de lucht weer weg en dan was het er weer. Uiteindelijk bleek de inktviszwam de veroorzaker te zijn van de stank. Een bijzondere zwam, op de volgende link is er meer over te lezen. http://www.tuttel.com/natuur&landschap/inktviszwam.html
Het maakt veel duidelijk, het regelmatig versnipperen van afvalhout zou de groei van deze zwam juist bevorderen.

Oesterzwam (Pleurotus ostreatus)

En dan deze, de oesterzwam. Het stammetje heb ik drie jaar geleden gekregen om zelf oesters te kweken. Een geprepareerd stuk stam met het micelium van de oesterzwam. Het stammetje heeft volgens voorschrift 5 uur in een emmer water gestaan om volledig doordrenkt te raken. Daarna zouden de oesterzwammen gaan groeien. En inderdaad, wat dagen later groeiden er de eerste oesterzwammen aan met een sobere oestermaaltijd als gevolg. Daarna hield de groei op. Ik heb het stammetje in het bos gelegd. En nu drie jaar later is er weer leven in gekomen. Een prachtige oesterzwam toonde zich in volle pracht.

Plaatjeszwam, maar welke?