opscheppen en stelen

Het kappen van een aantal jonge beuken had wel wat voeten in de aarde. Gewapend met één van mijn beste spades met een goed en scherp snijoppervlak ging ik het wortelgestel van de bomen te lijf. Het kon niet voorkomen worden dat na enig noest spit- en hakwerk op een bepaald moment de spade op de lasnaad afbrak. Niet getreurd, met een volgende schep uit de cave kon ik verder met de arbeid.



Het was heftig werk, een aantal jonge bomen hadden al dikke wortels en vooral die bomen welke al wat groter waren boden flinke weerstand. Het kostte me uiteindelijk drie spades. Toen was ik door mijn voorraad heen.


Eind van de middag, in de directe omgeving zijn de gewone winkels gesloten van 12 tot 15 uur, ben ik op weg gegaan op zoek naar een Gamm vert. Een georganiseerde boerenbondketen met filialen door geheel Frankrijk. Onderweg, kwam ik op het idee om eerst langs de dorpsmid te gaan. Daar heb ik een prachtige nieuw sterke spade kunnen kopen zodat ik mijn werkzaamheden die middag in ieder geval kon afronden.

Ja, en als het dan toch over scheppen gaat........wil ik nog even reclame maken voor deze eigentijdse ferntrowel (zie fernhunting tools in dit blog)
Hierboven een bijzonder handig schepje. Het is te koop als onkruidsteker. Het doet bij mij uitstekend dienst om in het varenbos te gebruiken om varens te verplanten. Het schepje heeft meerdere voordelen: Stukken sterker, steekt en snijdt gemakkelijk door wortels heen en het uitsteken kan gerichter en preciezer worden uitgevoerd. Het doet bij mij ook dienst om grotere varens te scheuren en te herplanten.

Een aantal jonge beuken worden geveld.

De afgelopen zomer was het warm en droog. Tussen mei en oktober is er nauwelijks regen van betekenis gevallen. Het bladerdek was dicht, wat er aan regenviel kwam zeker niet op de bosvloer terecht. Ik vreesde voor mijn varens.

Van de vele mollengangen die ik ontdekte tijdens deze droogte periode werd ik niet echt vrolijk en tenslotte bleek dat alle bomen in het bos, ook naarstig op zoek naar water, hun wortels tot in de plantgaten van de varenaanplant hadden laten groeien.

Ik besloot ter plekke een aantal jonge beuken te merken en in de herfstvakantie te rooien.

Door omstandigheden kon ik in de herfst daar niet aan het werk, het moest eerst winter worden voor ik opnieuw het varenbos terug zou zien.

Gewapend met slechts een goede stevige spa ging ik eerst een aantal kleinste bomen te lijf.

Het doorklieven van de wortels leverde niet al te veel problemen op. De wat grote jongens gaven zich minder snel gewonnen. De aanhouder wint, en drie scheppen later, had ik toch zeker 15 stuks tegen de vlakte. Dan volgt het opruimen, stammen takkenvrij maken, zagen, een deel werd verhakseld en weer uitgestrooid. Een ander deel gebruikte ik om de takkenwal te laten groeien.

Verrassend varenbos

De sneeuw is verdwenen. Het is voor het eerst in maanden dat ik de varens in het bos weer kan aanschouwen. Het doet me goed ze weer terug te zien. Wat een aanpassing, wat een veerkracht, wat een souplesse, wat een verrassing.


Alles staat er gezond bij. De doorkijkjes in het bos zijn weer om van te genieten. Hieronder komen nog wat meer impressies. Dan kun je meegenieten.

De winterse werkzaamheden kunnen een aanvang nemen. Hier en daar blad uit de kern verwijderen of een geheel onder het blad schuilgaande kleinere varensoort weer ruimte en lucht geven. Dan vallen ook weer de in de herfstvakantie met lint gemerkte jonge beuken op. Ze staan op de nominatie om verwijderd te worden om daarna in de zomermaanden, alles staat dan weer volop in blad, nog meer licht en lucht en ruimte en vocht voor de varens te bewerkstelligen.